Mijn perspectief vanuit motivatie

Al sinds de laatste twee jaren van mijn studie ben ik veel bezig geweest met motivatie. Met name Intrinsieke Motivatie fascineert mij ontzettend. Om even voor duidelijkheid te zorgen: als ik het over motivatie heb, heb ik het over “de richting en energie om iets te doen”. Alles dat wij doen is uiteindelijk terug te herleiden naar motivatie. Zelfs alle problemen die wij tegenkomen binnen de IT.

Als iemand chagrijnig op jou reageert, is dat persoon gemotiveerd om zo op jou te reageren. Maar in 90% van de gevallen, heeft die motivatie weinig of niets met jou te maken. Vaak zit er iets anders achter.

Ik luister naar de motivatie achter een handeling

Door die motivatie te begrijpen, of in ieder geval te proberen deze motivatie te begrijpen, heb ik geleerd om talloze potentiele conflicten op te lossen voordat ze zouden escaleren. En nog mooier, heb ik deze personen kunnen helpen met hun problemen.

Als iemand mij bijvoorbeeld agressief aanspreekt, reageer ik niet direct op zijn of haar woorden. Ik probeer er eerst achter te komen waar dit gedrag vandaan komt. In sommige gevallen reageer ik met een ontmantelende vraag zoals: “Sorry, maar je komt op mij wat agressief over, gaat het een beetje?”.

Communicatie gaat namelijk over meer dan alleen woorden. Je gesprekspartner probeert iets over te brengen. Een gevoel, een idee, of wellicht een houding. Als je naar mijn mening effectief wilt communiceren, is het belangrijk dat je op dat gevoelsniveau probeert te communiceren, de zogenaamde ‘gut-feeling’. Hierbij zijn woorden niets meer dan middelen om dit gevoel over te brengen. Denk maar eens met de interactie die je met huisdieren hebt. Je begrijpt elkaars taal niet, maar begrijpt elkaar vaak beter dan mensen onderling.

Zoals Simon Sinek in zijn talk verteld maken wij beslissingen op basis van onze Limbic Brain, en rationaliseren wij die met onze neo-cortex. Onze limbic brain is onze ‘gut feeling’. Helaas is het moeilijk en vaak zelfs onmogelijk om dit gevoel goed in woorden te uiten. Want dat is wat wij meestal doen als wij woorden gebruiken, wij proberen onze ‘gut-feeling’ te rationaliseren. Daar ben ik me ook bewust van als ik anderen spreekt. Hun woorden zijn slechts een poging om een gevoel uit te spreken.

Ik koppel een gesprek los van actie-reactie, en bekijk iedere situatie geisoleerd

In mijn huis heb ik een persoonlijke quote opgehangen die mijzelf goed heeft geholpen over de laatste jaren:

“Je bent zelf deels verantwoordelijk voor de totaliteit aan geluk en leed in deze wereld.”

Wat ik hiermee bedoel is dat met iedere actie ik de totaliteit aan geluk en leed in de wereld aanpas. Ik ben verantwoordelijk om bij iedere actie hier bewust van te zijn.

In het verleden viel ik regelmatig terug in het patroon van direct reageren, zodra ik mij persoonlijk aangevallen voelde. Als een leraar mij op school vertelde dat ik de stof niet begreep, had ik gelijk een grote mond. Ik viel in dat soort situaties terug in mijn automatische gedrag.

Enkele jaren geleden heb ik geleerd dat dit automatische gedrag niet voortkomt uit mijn eigen persoonlijkheid, maar voortkomt uit een actie-reactie patroon. Dit geeft twee problemen:

  1. Dit gedrag is makkelijk te manipuleren. Tijdens mijn eerste jaren dat ik mezelf bezighield met motivatie, heb ik me ook beziggehouden met manipulatie. Ik ben er toen achter gekomen dat iemand die automatisch reageert vanuit het actie-reactie patroon (vaak omdat dat persoon zich emotioneel verbonden voelt met dit onderwerp), vrij gemakkelijk te manipuleren is om te zeggen wat jij wilt.
  2. Jouw gedrag komt voort uit de actie van anderen, hierdoor heb jij er zelf geen controle over. Het is makkelijk te zeggen dat iemand jouw agressief aanvalt, en dat jij daarom ook agressief reageert. Maar dat haalt niet weg dat jij daarmee voor nog meer leed zorgt in deze wereld, puur door meer agressief gedrag te vertonen. Maar zou het niet veel fijner zijn als jij niet toegaf aan dit automatische gedrag en gewoon zou acteren op basis van jou eigen principes en waardes?

Door deze twee problemen heb ik voor mezelf besloten om hier verandering aan te brengen. Ik wil me niet (of zo min mogelijk) laten leiden door dit automatische gedrag. Ik wil zelf verantwoordelijk zijn voor mijn eigen gedrag. Hier is ook de quote uit voortgekomen. Omdat dit toch een flinke gedragsverandering was, heb ik deze quote uitgeprint en opgehangen in mijn huis.

Ik merk dat ik hier nog steeds af en toe moeite mee heb, maar ik vind dit een mooie aanvulling op dit perspectief vanuit motivatie. Ik luister naar de motivaties van de mensen om mee heen (vaak zelfs meer dan naar hun woorden) en ik behandel iedere situatie als geisoleerd, waardoor ik niet terugval in mijn automatische actie-reactie gedrag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *